گفتوگوی روابط عمومی دانشگاه علوم و فنون مازندران با دکتر سینا اسدالهی شاه بابلی:
مهندسی عمران؛ ساختن زیربنای توسعه
به گزارش روابط عمومی دانشگاه علوم و فنون مازندران، در راستای معرفی رشتههای مختلف دانشگاهی و بهویژه رشتههایی که در فعالیتهای آموزشی دانشگاه علوم و فنون مازندران گنجانده شده است، به دانشجویان و علاقهمندان به ادامه تحصیل در دانشگاهها و مراکز آموزشی، فرصتی دست داد تا روابط عمومی دانشگاه با دکتر سینا اسدالهی شاه بابلی؛ عضو هیات علمی دانشگاه علوم و فنون مازندران در خصوص آشنایی با رشته تحصیلی مهندسی عمران، به گفتوگو بپردازد که متن این گفتوگو را در زیر ملاحظه میکنید:
خبرنگار روابط عمومی دانشگاه: لطفاً خودتان را معرفی بفرمایید و در مورد گروه مهندسی عمران دانشگاه علوم و فنون مازندران توضیح دهید؟
دکتر اسدالهی: به نام خدا؛ من هم عرض سلام و احترام دارم خدمت شما و تمامی مخاطبان محترمی که این گفتوگو را مطالعه خواهند کرد. بسیار خرسندم که امروز در خدمت شما هستم و بابت فرصتی که فراهم آوردید تا به نمایندگی از همکارانم در گروه مهندسی عمران دانشگاه علوم و فنون مازندران، درباره دغدغهها و مسیر پیش روی دانشجویان این رشته، به تبادل نظر بپردازیم، صمیمانه سپاسگزارم.
یکی از موضوعاتی که همکارانم همواره بر آن تأکید دارند، قدمت و سابقه طولانی گروه مهندسی عمران در این دانشگاه است. گروه مهندسی عمران، یکی از قدیمیترین گروههای آموزشی دانشگاه علوم و فنون مازندران بهشمار میآید. نکته درخور توجه این است که آغاز بهکار این گروه، برخلاف روال معمول دانشگاهها، مستقیماً با پذیرش دانشجو در مقطع تحصیلات تکمیلی و مشخصاً در مقطع کارشناسی ارشد گرایش مهندسی سازه رقم خورد.
این رویکرد موجب شد تا در همان سالهای ابتدایی تأسیس، از حضور اساتید برجسته و تراز اول در سطح ملی بهرهمند شویم. حضور و تدریس استادان بزرگی همچون دکتر خسرو برگی، دکتر سید رسول میرقادری، دکتر جمشید فرجودی، دکتر اسداله نورزاد و دکتر جواد مجتهدی، اعتبار علمی ویژهای برای دانشگاه علوم و فنون مازندران در سطح کشور به ارمغان آورد.
در ادامه و از سال ۱۳۹۳، با تأسیس مقطع کارشناسی که مسوولیت اولین دوره مدیریت گروه آن، برعهده جناب آقای دکتر مرتضی اسکندری بود، این گروه آموزشی توسعه یافت. از آن زمان تاکنون، همواره در تلاش بودهایم تا اعتبار علمی بهدستآمده در مقطع تحصیلات تکمیلی را در مقطع کارشناسی نیز حفظ و تقویت نماییم. در حال حاضر، بیش از ۲۰۰ دانشجو در مقاطع کارشناسی و کارشناسی ارشد مهندسی عمران در این دانشگاه مشغول به تحصیل هستند.
خبرنگار روابط عمومی دانشگاه: لطفاً دربارۀ سوابق، تخصصها و علایق علمی اعضای گروه توضیح دهید؟
دکتر اسدالهی: برای پاسخ به این پرسش، ابتدا از باسابقهترین استاد گروه مهندسی عمران آغاز میکنم؛ جناب آقای استاد محمدتقی سعادتی از پایهگذاران و اعضای بسیار باتجربه گروه مهندسی عمران و علوم پایه بهشمار میآیند که سالها در زمینه آموزش در حوزه مهندسی عمران و سازه فعالیت داشتهاند. تخصص اصلی و علایق علمی ایشان، بیشتر بر دروس بنیادین مهندسی عمران نظیر استاتیک، دینامیک، مکانیک جامدات، دروس ترسیمی و ریاضیات در مهندسی متمرکز است. ایشان با سابقه طولانی در تدریس دروس پایه و تخصصی، نقش پررنگی در هدایت تحصیلی دانشجویان در دوره کارشناسی ایفا کردهاند؛ از اینرو، شایسته است در همین مجال، مراتب سپاس و قدردانی صمیمانه خود را از زحمات بیشائبه ایشان ابراز نمایم.
در ادامه، مایه افتخار است که به معرفی یکی دیگر از ارکان علمی و پیشکسوتان این گروه آموزشی، جناب آقای دکتر سیروس غلامپور بپردازم. دکتر غلامپور از متخصصان برجسته در حوزه مهندسی سازه و زلزله هستند و در حال حاضر نیز ریاست کمیته آموزش سازمان نظام مهندسی ساختمان استان مازندران را برعهده دارند. تحقیقات ایشان عمدتاً بر عملکرد لرزهای و طراحی پیشرفته سازههای فولادی، از جمله دیوارهای برشی و سیستمهای مهاربندی نوین، متمرکز است. در کنار این جایگاه برجسته علمی، بیان روان و مهارت کمنظیر ایشان در انتقال مفاهیم علمی به دانشجویان، همواره مورد تحسین بوده است؛ ویژگی ارزشمندی که بارها در مورد آن شنیدهام و شایسته تقدیر است.
از دیگر اساتید برجسته گروه، همکار محترم، جناب آقای دکتر عزیزاله اردشیر بهرستاقی هستند که در زمینههای مکانیک جامدات، دینامیک خاک و اندرکنش خاک و سازه، تخصص دارند. فعالیتهای پژوهشی ایشان شامل مدلسازی تحلیلی و ریاضی مسایل پیچیده انتشار امواج در محیطهای ناهمسانگرد است. بسیاری از نتایج پژوهشهای ایشان در مجلات معتبر علمی بینالمللی نظیر:
1- Journal of Engineering Mechanic
2- Soil Dynamics and Earthquake Engineering
3- Journal of Applied Mechanics
به چاپ رسیده است. حقیقتاً حضور و همکاری با استادی در این سطح از جایگاه پژوهشی، مایه مباهات گروه ماست؛ اعتبار علمی مقالات ایشان در سطحی است که داشتن چنین کارنامه علمی درخشانی، میتواند مایه افتخار هر پژوهشگری در این عرصه باشد.
در نهایت، در خصوص سوابق اینجانب باید اشاره کنم که حوزه تخصصی و تمرکز اصلیام در مهندسی عمران، تکنولوژی بتن و ترمیم سازههای بتنی است. بهطور مشخص، عمده فعالیتهای پژوهشی خود را به موضوع آسیبشناسی سازهها اختصاص دادهام؛ به بیان دیگر، این حوزه شامل بررسی دقیق و تحلیل عواملی است که منجر به خرابی، فرسودگی یا افت عملکرد بتن در شرایط محیطی مختلف میشوند. در کنار این موارد، ارزیابی وضعیت سلامت سازههای بتنی موجود نیز از موضوعات مورد علاقه اینجانب به شمار میرود. دستآورد این پژوهشها و مطالعات، در قالب مقالات علمی متعددی با محوریت موضوعات یادشده و همچنین بررسی و تعیین مشخصات مکانیکی مصالح سیمانی، منتشر شده است.
خبرنگار روابط عمومی دانشگاه: توضیحات شما نشان داد که چقدر تنوع موضوعی و زمینههای تخصصی در مهندسی عمران گسترده هست. این گستردگی علمی، من را به چند پرسش مشخصتر میرساند.
دکتر اسدالهی: بله، دقیقاً همینطور است. گرایشهای تخصصی مهندسی عمران بسیار گسترده و متنوع است؛ موضوعی که بهخوبی میتوانید آن را در علاقهمندیهای علمی اساتید مدعو ما نیز مشاهده کنید. در اینجا جا دارد به این نکته بسیار مهم اشاره کنم که اساتید مدعوِ گروه مهندسی عمران، نقش بسیار برجسته و ارزشمندی در پیشبرد اهداف آموزشی ما ایفا میکنند و پیشنهاد میکنم حتماً گفتوگویی با این همکاران گرانقدر نیز داشته باشید. رویه گروه ما به این شکل است که در هر نیمسال تحصیلی، یک الی دو جلسه منظم با اساتید گروه برگزار میکنیم تا ضمن ایجاد هدفگذاری مشترک آموزشی، وضعیت تحصیلی دانشجویان و میزان مشارکت آنان در فعالیتهای علمی مورد بررسی قرار گیرد. در اینجا فرصت را مغتنم شمرده و صمیمانه از تمامی همکاران عزیزم قدردانی مینمایم؛ بیشک همکاری با این بزرگواران برای من مایه افتخار و مباهات است. اکنون برای پاسخگویی به پرسشهای بعدی شما در خدمت هستم.
خبرنگار روابط عمومی دانشگاه: با وجود نرمافزارهای قدرتمندی مثل اتوکد[1] و رویت[2]، به نظر میرسد رسم فنی دستی کهنه و قدیمی شده باشد. برای بسیاری از دانشجویان این سوال مطرح است که چرا در دانشگاهها، همچنان بر درس رسم فنی و ترسیم دستی تأکید میشود؟ آیا یادگیری این مهارت کلاسیک، هنوز هم در بازار کار، محیط کارگاه و درک جزییات اجرایی، کاربرد واقعی دارد؟
دکتر اسدالهی: پاسخ به این پرسش را با بهرهگیری از تجربیات و همفکری با استاد سعادتی بیان میکنم؛ رکن اساسی در نقشهکشی، تسلط اولیه نقشهکش بر ترسیم دستی است. رایانه صرفاً در تسریع کار مؤثر است و بههیچعنوان از اهمیت فراگیری اصول اولیه نمیکاهد. بهبیاندیگر، فردی که اصول اساسی نقشهکشی را نمیداند، توانایی لازم برای کار با رایانه را نیز نخواهد داشت. قدرت تجسم و خلاقیت را نمیتوان از نرمافزارها دریافت کرد، بلکه باید آن را از طریق آموختن هندسه ترسیمی و اصول ترسیم، همراه با تمرین عملی به دست آورد.
دانشجویانی که فرآیند ترسیم را با آموزش صحیح دنبال میکنند، در بسیاری از دروس دیگر نیز به درک عمیقتری دست مییابند و به موفقیتهای چشمگیری میرسند. برخورداری از توانایی رسم صحیح نقشه، موجب میشود که آنان سایر نقشهها را نیز با دقت مطالعه و درک کنند. هنگامی که این فرآیند بهدرستی طی شود، قادر خواهند بود نقشه را برای مرحله اجرا، بهخوبی پیادهسازی کنند. در نهایت، با تکیه بر تجاربی که در موارد ویژه از این علم کسب کردهاند و همچنین با بهرهگیری از دانش ساختمان، به مدیرانی مطّلع و توانا در امور کارگاهی و عرصه ساختمانسازی تبدیل خواهند شد.
البته این موضوع صرفاً درباره دروس ترسیمی مطرح نمیشود، بلکه این چالش در دروس محاسباتی نیز بهوضوح وجود دارد. برای مثال، در درسی مانند«تحلیل سازههای 2»، همواره برای دانشجویان این پرسش مطرح است که یادگیری برخی از روشهای کلاسیک برای تحلیل سازههای نامعین در دنیای امروز چه کاربردی دارد و چرا باید زمان زیادی را صرف یادگیری روش حل دستی این مسایل کرد. ضمن اینکه بهروزرسانی سرفصلهای دروس و هماهنگی آنها با نیازهای روز بازار کار، بهویژه در مقطع کارشناسی، امری کاملاً ضروری است؛ اما باید خاطرنشان کرد که نرمافزارهای مهندسی صرفاً «ابزار کار» هستند.
کارکرد اصلی این ابزارها آن است که حجم بسیار گستردهتری از محاسبات را با سرعت و دقت بالاتری انجام دهند و روند کار را تسهیل کنند. بااینحال، الزامی است که دانش مهندسی و درک عمیق از رفتار سازه در ذهن دانشجو نهادینه شده باشد تا اعداد و خروجیهای نرمافزار معنا پیدا کنند. بدون تسلط بر همان دروس محاسباتی و تحلیلهای دستی، مهندس توانایی قضاوت مهندسی در برابر خطاهای احتمالی نرمافزار را نخواهد داشت و خروجیها صرفاً دادههایی فاقد ارزش خواهند بود.
خبرنگار روابط عمومی دانشگاه: یکی از دغدغههای جدی دانشجویان مهندسی عمران، شناخت مسیر حرفهای پس از فارغالتحصیلی است؛ بهویژه موضوع ورود به سازمان نظام مهندسی ساختمان و دریافت پروانه اشتغال بهکار مهندسی. لطفاً توضیح دهید که یک دانشجوی عمران از زمان فارغالتحصیلی تا ورود به حرفه مهندسی، چه مراحلی را پیشرو دارد و از نگاه شما، تحصیلات تکمیلی بهویژه در گرایش سازه چه تأثیری بر فرصتهای شغلی و آینده کاری مهندسان عمران خواهد داشت؟
دکتر اسدالهی: برای پاسخ به این پرسش، شایسته است به نظرات و تجربیات ارزشمند دکتر غلامپور استناد نماییم. هر دانشجویی، بهویژه در نیمسالهای پایانی تحصیل خود، با این پرسش مواجه میشود که پس از دانشآموختگی دقیقاً چه مسیری پیش روی وی قرار دارد و چگونه میتواند وارد حرفه مهندسی شود. در حقیقت، این مسیر معمولاً یک فرآیند تدریجی است.
دانشآموخته عمران پس از دریافت مدرک کارشناسی، ابتدا باید تلاش کند درک درستی از فضای واقعی و نیازهای روز پروژههای عمرانی به دست آورد. در این میان، فعالیت در کنار مهندسان باتجربه، حضور در کارگاههای عمرانی و همکاری با شرکتهای مهندسی مشاور، تجربیات ارزشمندی را به همراه خواهد داشت. در ادامه، مهندسان جوان میتوانند با طی مراحل عضویت در سازمان نظام مهندسی و شرکت در آزمونهای مرتبط، برای دریافت پروانه اشتغال بهکار مهندسی اقدام نمایند؛ پروانهای که در عمل، مسیر فعالیت حرفهای آنان را در قالب صلاحیتهای گوناگون هموار میسازد.
در فضای حرفهای مهندسی عمران، معمولاً سه حوزه اصلی مطرح است: نخست، صلاحیت نظارت که بیشتر بر کنترل کیفیت اجرای پروژهها و انطباق کار با ضوابط تمرکز دارد؛ دوم، صلاحیت اجرا که مهندس در قالب مجری ذیصلاح، مسوولیت سازماندهی و مدیریت عملیات ساخت را برعهده میگیرد؛ و سوم، صلاحیت محاسبات که به طراحی و تحلیل فنی سازهها مربوط میشود. هریک از این حوزهها نیازمند ترکیبی از دانش دانشگاهی، تجربه عملی و مسوولیتپذیری حرفهای است.
در این میان، تحصیلات تکمیلی، بهویژه در گرایش سازه، میتواند افق دید مهندس را گسترش دهد. برخورداری از دانش پیشرفته در زمینه تحلیل سازه، رفتار مصالح و مدلسازی، موجب میشود که مهندس درک دقیقتری از طراحی و کنترل ایمنی ساختمانها داشته باشد و در حوزههایی نظیر محاسبات یا حتی نظارت، بهصورت تخصصیتر و حرفهایتر عمل نماید.
خبرنگار روابط عمومی دانشگاه: بسیار عالی. پرسش ششم را به یکی از دغدغههای همیشگی دانشجویان تحصیلات تکمیلی اختصاص میدهم. دانشجویان گرایش سازه در مقطع کارشناسی ارشد، با دروسی مانند «تئوری الاستیسیته» و «مکانیک محیطهای پیوسته» روبهرو میشوند که بهشدت تحلیلی و ریاضیمحور هستند و بسیاری نیز معتقدند درک این دروس واقعاً دشوار است. به نظر شما، این مباحث تئوریک چه اهمیتی در مهندسی عمران و مشخصاً برای دانشجویان ارشد سازه دارند؟ و اینکه دانشجویان برای فهم بهتر این دروس، باید به چه ابزارها یا مهارتهایی مجهز باشند؟
دکتر اسدالهی: پرسش بسیار مهمی است. برای پاسخ به این پرسش، شایسته است از نظرات و تجربیات ارزشمند جناب آقای دکتر اردشیر بهرستاقی بهره گیریم.
شاید در نگاه نخست، این دروس تنها مجموعهای از روابط پیچیده ریاضی و آنالیز تانسوری به نظر برسند؛ اما در واقعیت، این مباحث پشتوانه تحلیلی تمام نرمافزارهای اجزای محدود محسوب میشوند که مهندسان عمران و پژوهشگران امروزه از آنها استفاده میکنند. بهعنوان مثال، نخستین گام در هر نرمافزار اجزای محدود، تعیین خصوصیات و انتخاب مدل رفتاری مصالح است که ارتباط میان تانسور تنش و کرنش را تعریف مینماید. بدون برخورداری از دانش کافی در این موارد، مدلسازی منطقی امکانپذیر نخواهد بود.
از سوی دیگر، در انتهای مسیر تحلیل، به معیارهای تسلیم و مدلهای ارزیابی شکست برای بررسی انهدام مصالح نیاز است. در صورت عدم شناخت مناسب از این مفاهیم بنیادین، نتایج تحلیل گمراهکننده خواهد بود؛ تا جایی که ممکن است در نرمافزار به طراحی سازهای دست یابیم که هیچگاه منهدم نمیشود، اما در دنیای واقعی رفتار کاملاً متفاوتی از خود نشان میدهد.
باید این نکته را در نظر بگیریم که هدف آموزش در دوره کارشناسی با تحصیلات تکمیلی تفاوت اساسی دارد. در مقطع کارشناسی، رسالت ما تربیت مهندسی است که بتواند آییننامههای طراحی را بهخوبی درک کند و آنها را بهدرستی در پروژههای عمرانی بهکار بگیرد. دقیقاً به همین دلیل است که در این دوره، برای کاربردیتر شدن مباحث، سادهسازیهای زیادی روی تئوریهای کلاسیک و شرایط مرزیِ حاکم انجام میشود. اما وقتی وارد مقطع تحصیلات تکمیلی میشویم، فضا کاملاً متفاوت است. در اینجا، هدف اصلی ما توجیه و مدلسازی دقیقتر و واقعیتر همان پدیدههای فیزیکی است. بنابراین، کاملاً طبیعی است محتوای علمی بسیار غنیتر و به مراتب پیچیدهتر از دوره کارشناسی باشد.
در خصوص ابزارهای مورد نیاز نیز باید اشاره کرد که مهمترین ابزار برای درک عمیق و غلبه بر پیچیدگی این دروس، برخورداری از پایه قوی در مبحث«ریاضیات مهندسی» و تسلط بر«حل معادلات با مشتقات جزیی» است.
خبرنگار روابط عمومی دانشگاه: در بخش اول صحبت فرمودید که تکنولوژی بتن و ترمیم سازههای بتنی از علاقهمندیهای اصلی شماست. ممکن است کمی دقیقتر در مورد مفهوم«ترمیم سازه» و کاربردهای آن صحبت کنید؟
دکتر اسدالهی: مایه خرسندی است که به این موضوع اشاره نمودید. مفهوم«ترمیم سازه» در مهندسی عمران، طیف بسیار گسترده از مباحث فنی را در بر میگیرد. در گام نخست، فرآیند ترمیم ممکن است صرفاً به رفع آسیبهای ظاهری و سطحی بتن محدود گردد که این اقدام، عمدتاً با هدف جلوگیری از نفوذ عوامل مخرب و حفظ پوسته سازه انجام میپذیرد؛ اما در سطوح عمیقتر و تخصصیتر، هدف اصلی، بازگرداندن یکپارچگی سازهای و ظرفیت باربری اعضای سازهای آسیبدیده است.
ذکر این نکته ضروری است که فرآیند ترمیم و مقاومسازی، به دلیل نیاز به مصالح بسیار تخصصی و لزوم اعمال کنترلهای دقیق کیفی و اجرایی، ذاتاً فرآیندی پرهزینه محسوب میشود؛ از اینرو، این عملیات صرفاً در صورت ضرورت و پس از انجام ارزیابیهای دقیق مهندسی صورت میپذیرد. با این وجود، اهمیت راهبردی این تخصص در حفظ و نگهداری از تأسیسات زیربنایی کشور، کاملاً حیاتی و غیرقابلانکار است.
نکته بسیار مهمی که شایسته است برای دانشجویان و علاقهمندان به این رشته خاطرنشان سازم، جایگاه و اهمیت دروس مرتبط با بتن و مصالح سیمانی است. امروزه با توجه به فرسودگی تدریجی زیرساختهای بتنی در کشور، تقاضای بازار کار برای متخصصان این حوزه بهطور فزایندهای در حال گسترش است. بازار کار کنونی، دیگر صرفاً بر طراحان سازههای جدید متکی نیست؛ بلکه نیازمند مهندسانی است که ضمن ارزیابی وضعیت سلامت سازههای موجود، طرحهای بهینهای را جهت ترمیم، مقاومسازی و افزایش طول عمر مفید این سازهها ارایه نمایند.
خبرنگار روابط عمومی دانشگاه: توصیه شما به دانشجویانی که این رشته را انتخاب کردهاند چیست؟
دکتر اسدالهی: توصیه گروه آموزشی مهندسی عمران به دانشجویان این است که همواره به خاطر داشته باشند، صرف چهار سال از عمر گرانبها جهت ادامه تحصیل، قطعاً با هدف مهمی صورت پذیرفته است. از اینرو، شایسته است هر روز به این پرسش پاسخ دهند که دلیل تحصیل آنان چیست و با بهروزرسانی اهداف خویش، انگیزه خود را برای تحصیل و درک مفاهیم مهندسی حفظ نمایند. همچنین پیشنهاد میشود دانشگاه را صرفاً مکانی برای حضور در کلاسهای درسی نپندارند، بلکه آن را بهمنزله محیط اصلی فعالیت علمی خود تلقی نموده و برای حضور مؤثر در آن ارزش و احترام قائل شوند؛ بهعنوان نمونه، با مراجعه مستمر به کتابخانه دانشگاه، عادت صحیح و ضروری مطالعه را در خود احیا کنند.
متأسفانه، عادت به مطالعه خبرهای کوتاه و تلگرافی در فضای مجازی، بهشدت بر میزان مطالعه عمیق و تمرکز دانشجویان بر دروس تأثیر منفی گذاشته است؛ لذا اتخاذ تدابیر جدی در این زمینه کاملاً ضروری به نظر میرسد. دوران دانشجویی، بازه زمانی بسیار خاص و ارزشمندی است که در آن میتوان بدون درگیری و فشار حاصل از دغدغهها و مسوولیتهای سنگین اجتماعی، تمامی تمرکز را منحصراً بر ارتقای درک عمومی از زندگی و دانش معطوف ساخت. البته پرداختن به جزییات بیشتر در خصوص ابعاد گوناگون دوره دانشجویی، نیازمند زمان فراوانی است که در مجال این مصاحبه نمیگنجد؛ لذا در ادامه، تنها به بیان توصیههای علمی بسنده مینمایم.
در بخش علمی، گام نخست و حیاتی، درک عمیق و تسلط بر دروس پایهای و تحلیلی نظیر استاتیک، مقاومت مصالح و تحلیل سازهها است که شالوده و اساس تفکر مهندسی را شکل میدهند. بدون وجود این پایه مستحکم، درک رفتار واقعی سازهها عملاً غیرممکن خواهد بود. پس از تثبیت این مبانی، بسیار حائز اهمیت است که هر دانشجو در طول دوران تحصیل، علایق خود را در میان گرایشهای متنوع مهندسی عمران شناسایی نموده و با تمرکز بر حوزه انتخابی، به مطالعهای فراتر از جزوات کلاسی و کسب مهارتهای مرتبط بپردازد. در این صورت، دانشجو میتواند بهراحتی و با افقی روشن، در خصوص موضوعاتی نظیر ادامه تحصیل، ورود به بازار کار و انتخاب شغل، تصمیمات سنجیدهتری اتخاذ نماید.
خبرنگار روابط عمومی دانشگاه: لطفاً بفرمایید دانشگاه علوم و فنون مازندران چه شاخصههای آموزشی و پژوهشی برجستهای دارد؟
دکتر اسدالهی: در پاسخ به این پرسش باید تاکید کنم که دانشگاه علوم و فنون مازندران دارای شاخصههای بسیار برجستهای است که آن را در میان مؤسسات غیردولتی کاملاً متمایز و شناختهشده میسازد. نخستین و مشهودترین شاخصه آن، قدمت و وجود فضای دانشگاهی است؛ این مجموعه از روز نخست در قالب یک دانشگاه و با زیرساختهای اصولی احداث شده و برخلاف برخی مؤسسات، هرگز به فضاهای محدود یا چند بلوک آپارتمانی خلاصه نشده است. در بستر این زیرساخت فیزیکی مناسب، سرمایههای انسانی و علمی برجستهای در مجموعه حضور دارند که برای آشنایی جامع میتوانید به وبسایت دانشگاه مراجعه کنید.
وقتی این دستآوردها را در کنار ماهیت غیردولتی آن قرار میدهیم، میبینیم که خروجی دانشگاه، حتی در قیاس کلی با بسیاری از دانشگاههای دولتی که از بودجههای کلان بهره میبرند، بسیار چشمگیرتر و قابلتأملتر است که به روشنی نشاندهنده جایگاه ویژه آموزش و پژوهش در این دانشگاه است. در گروه مهندسی عمران نیز سرمایه انسانی مناسبی حضور دارد؛ اعضای هیات علمی بسیار باتجربه در زمینه امور آموزشی، همراه با اساتید مدعوی که در بهترین دانشگاههای ایران تحصیل کردهاند، بدنه علمی قدرتمند گروه مهندسی عمران را تشکیل میدهند. در کنار این اساتید مجرب، آزمایشگاههای بسیار مناسبی برای کارهای آموزشی و پژوهشی راهاندازی شده است؛ برای مثال، در آزمایشگاه مکانیک خاک دستگاه آزمون سه محوری خاک، در آزمایشگاه هیدرولیک فلوم بسیار مناسبی برای آزمایشات هیدرولیک و در آزمایشگاه تکنولوژی بتن تجهیزات مناسبی جهت تعیین مشخصات مکانیکی مصالح خریداری و نصب شده است که بستر آموزشی خوبی را برای رشد مهندسان آینده فراهم میآورد.
خبرنگار روابط عمومی دانشگاه: به عنوان آخرین سئوال، چه توصیهای برای دانشآموزانی دارید که میخواهند با انتخاب صحیح، رشته و دانشگاه خود را انتخاب نمایند؟
دکتر اسدالهی: برای این پاسخ لازم است به چند اصل بنیادین اشاره کنم که پیشنیاز تصمیمگیری در مقاطع مختلف هستند. توصیۀ نخست و اصلی من به دانشآموزان عزیز این است که پیش از هر اقدامی، روش صحیح تفکر را بیاموزند. بسیاری از تصمیمات ما، تحت تأثیر واکنشهای ناخودآگاه، سوگیریهای شناختی یا فشارهای محیطی اتخاذ میشوند که میتوانند مسیر آینده فرد را تغییر دهند. یادگیری تفکر تحلیلی از اتخاذ چنین تصمیمات شتابزدهای جلوگیری میکند.
در مرحله بعد، لازم است به معنای زندگی بیندیشیم؛ زیرا نحوه ارزیابی ما از عملکردمان مستقیماً به این نگاه بستگی دارد. به بیان سادهتر، هر کاری که انجام میدهیم، هدف و معنای مشخصی را دنبال میکند. در صورت عدم تعیین هدف مشخص، روال زندگی به مجموعهای از عملکردهای ثابت و تکراری تقلیل مییابد که فاقد معنای عمیق است. عدم وجود معنا به سردرگمی و ابهام در زندگی منجر خواهد شد. مساله سوم این است که بپذیریم زندگی ابعاد گوناگونی دارد و یک پدیدۀ مرکب است. موفقیت نباید صرفاً در کسب مدارج علمی، انباشت ثروت مادی کلان یا دستآوردهای خاص دیگر تعریف شود. مثالهای فراوانی از افراد مشهور وجود دارد که با وجود کسب موفقیت در یک زمینۀ خاص، زندگی پرتنش و دردناکی را تجربه کردند؛ چرا که تحصیل و شغل تنها بخشهایی از ساختار زندگی هستند.
با توجه به این موارد، انتخاب رشتۀ تحصیلی از یک عامل ایجاد اضطراب، به یک مرحله منطقی در مسیر پیشرفت فردی تبدیل میشود. البته باید واقعبین بود و پذیرفت که داشتن برنامهای قطعی و غیرقابل تغییر از ابتدا مقدور نیست؛ بلکه این اهداف و نگرشها مفاهیمی پویا هستند که در طول زمان و با کسب تجربههای جدید، نیازمند بازنگری و بهروزرسانی مستمر هستند.
در خاتمه، وظیفه خود میدانم بار دیگر از فرصتی که جهت این تبادل نظر در اختیار بنده قرار دادید، صمیمانه از جانب خود و سایر اعضای محترم هیات علمی گروه مهندسی عمران قدردانی نمایم. لازم به ذکر است که مباحث و دیدگاههای مطرحشده در این گفتوگو، بازتابدهنده نظرات جمعی اعضای گروه مهندسی عمران است که بنده به نمایندگی از همکاران بزرگوارم، افتخار طرح و تبیین آنها را داشتم. امیدوارم همواره در پناه خداوند سلامت و شاد باشید.
روابط عمومی دانشگاه علوم و فنون مازندران
